rozwiązać


rozwiązać
Coś rozwiązuje komuś ręce «coś przestaje kogoś krępować, ograniczać, umożliwia komuś swobodę działania»: Zwycięstwo nad cesarzem rozwiązało Bolesławowi ręce. Stosunki z Czechami polepszyły się, i to w sposób pomyślny dla Polski, która ostatecznie przestała płacić trybut ze Śląska. P. Jasienica, Polska Piastów.
Coś rozwiązuje, rozwiązało komuś język zob. język 5.
Mieć rozwiązane ręce zob. ręka 32.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • rozwiązać — dk IX, rozwiązaćwiążę, rozwiązaćwiążesz, rozwiązaćwiąż, rozwiązaćał, rozwiązaćany rozwiązywać ndk VIIIa, rozwiązaćzuję, rozwiązaćzujesz, rozwiązaćzuj, rozwiązaćywał, rozwiązaćywany 1. «usunąć węzeł, rozplątać coś związanego na supeł; rozsupłać… …   Słownik języka polskiego

  • rozwiązać (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. rozwiązywać (się) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozwiązać się — Język się komuś rozwiązuje, rozwiązał zob. język 5 …   Słownik frazeologiczny

  • rozwiązywać się – rozwiązać się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zdejmować więzy z samego siebie, rozplątując je; uwalniać samego siebie z więzów : {{/stl 7}}{{stl 10}}Spętany jeniec zdołał się rozwiązać. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozwiązywać – rozwiązać — {{/stl 13}}{{stl 8}}{komuś} {{/stl 8}}język {{/stl 13}}{{stl 7}} skłaniać kogoś do rozmowy, wielomówności, niekiedy do zdradzenia jakiejś tajemnicy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Coś rozwiązuje komuś język. Groźba tortur rozwiązała jeńcowi język. Miód… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rozwiązywać — → rozwiązać …   Słownik języka polskiego

  • rozwiązywać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, rozwiązywaćzuję, rozwiązywaćzuje, rozwiązywaćany {{/stl 8}}– rozwiązać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIa, rozwiązywaćwiążę, rozwiązywaćwiąże, rozwiązywaćwiąż, rozwiązywaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1.… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • porozwiązywać — dk VIIIa, porozwiązywaćzuję, porozwiązywaćzujesz, porozwiązywaćzuj, porozwiązywaćywał, porozwiązywaćywany 1. «rozwiązać kolejno wiele rzeczy związanych, zawiązanych» Porozwiązywać paczki, bagaże. Porozwiązywać zasupłane sznurki. Porozwiązywać… …   Słownik języka polskiego

  • rozsznurować — dk IV, rozsznurowaćruję, rozsznurowaćrujesz, rozsznurowaćruj, rozsznurowaćował, rozsznurowaćowany rozsznurowywać ndk VIIIa, rozsznurowaćowuję, rozsznurowaćowujesz, rozsznurowaćowuj, rozsznurowaćywał, rozsznurowaćywany «rozwiązać i wywlec lub… …   Słownik języka polskiego

  • rozwiązanie — n I 1. rzecz. od rozwiązać Rozwiązanie supła, węzła. Rozwiązanie małżeństwa. Kompromisowe rozwiązanie sprawy. Klucz do rozwiązania szyfru, zagadki. Dążyć do pokojowego rozwiązania konfliktu. Rozwiązanie tajemnicy …   Słownik języka polskiego